Он цагийн очис 10
Тогмид мэргэн гэдгэр нуруундаа янзтай зохисон урт халат өмсчихсөн охиноо тэвэрсэн шиг зурагт хараад суугаа нь жигтэйхэн жаргалтай байлаа. Эхнэр Солонгоо нөхрийнхөө дуртай банштай цай чанангаа аз жаргал гэдэг алтан хараацай цагаа болохоор алган дээр нь гэнэтхэн буугаад ирсэнд одоо ч итгэж үл чадан инээмсэглэн зогсоно.
Тогмидын эр хүний жавхаа урьд өмнөх эрчүүдээс хувь илүү санагдах аж. Бас уул шиг нөмөрлөх ханьтайдаа сэтгэл тэнийн, харцанд нь жаргалтай хатаны гал дөл гэрэлтэн байв.
Зурагт харж суусан Тогмид гэнэтхэн тачигнатал инээж, дуу алдахад бондгосхийн цочсон Солонгоо 
-Яасан хө гэсээр цай барин орж ирлээ.
-Миний сайн танил Энхбат заан улсын сайн малчин болчихож. Зурагтаар гарч байна.
-Аан чамайг инээж хөхрөөд сүйд болохоор гайхлаа.
-Тэгэлгүй яахав. Маргааш очиж уулзая. Баянгол зочид буудалд байгаа юм байна.
Нэг л тогтож ядсан шинжтэй сандраад ч байх шиг байхыг нь зөнгөөрөө анзаарсан Солнгоогийн зүрх жигтэй хачин чичрэгнэн базлах шиг болов.
Гэвч хорьж чадахгүйгээ мэдэх болохоор аль болох тайван дүр эсгэн
-Хань нь хувцасыг чинь бэлдээд өгье. Ойрд гэрээс гарсангүй. Өнөөдөр уулз. Чи минь гэрээс гарахгүй хэд ч хоночихов доо.
-Тэгэх үү хө. Би тэгвэл өнөөдөр очоод уулзаад ирье гэлээ.
Сайхан ханьтай, үр хүүхэдтэй яваадаа нүүр бардам байв.
Тогмид хэзээний хүмүүст гайхуулах дуртай билээ.
Энхбаттай уулзана гэхээс тэсч ядан байлаа.Тэрээр жижиг өрөөн байрлуулсан хуучин авдарнаас хоёр ижилхэн бүр ялгахын аргагүй адилхан хоёр халтар манан хөөрөг гаргаж ирсэнээ зэрэгцүүлэн тавьж хэсэг зуур ажиглан бодлогоширч сууснаа хоёуланг нь халааслаад, охиноо үнэрлэж, эхнэрээ үнсчихээд, машинаа асаан салхи хөвөлзүүлэн давхиж одов. Гайхаж догдолсон Солонгоо нөхрийнхөө араас нь цонхоор харж зогссоноо эр нөхрөөрөө бахархан инээмсэглэж
-Сайхан хүн минь чи намайг орхиод явчихвал гомдох эрхгүй ч би ямар их өнчирөх бол гэхээс айх шиг болж, нүдэнд нь нулимс цийлэгнэв .
Хайрандаа нялхарч, ханиа харамласан орой байлаа.