Хээр хоносон шөнө...


Аглаг хээр ганцаар хоноглохуй
Айдсын будан сэтгэлд хургаж
Хэзээ ч билээ хэн нэгнээс сонссон
Хэрэггүй яриа цээжинд торж 
Бие жихүүцэнэ.
Хээрийн золбин салхи
Өвсөн толгой шиншлэн шогшихуй
Хэн нэгэн сэв сэвхийн алхаад ирэх шиг
Өөдгүй бодол өвөр нэгжиж
Үс өрвөсхийнэ.
Үүлэн ууж нөмөрсөн ихэмсэг ганган саран 
Үзэсгэлэнт цээжээ нүцгэлж, уулсыг өдөн намжирдахуй
Эрвэс жирвэс аальгүйтэх ижилгүй хээнцэр одод
Энд тэндгүй жуумалзаж, эгчмэд саранг шоолно.
Тэргүүндээ гивлүүртэй лүүжинчийн ганлингийн дуу шиг салхин
Тэнэмэл сүнсийг аргадах шиг гииншин сэвшин хөөмийлхөд
Нуруугаар хүйт агзайж, шар үс босно.
Нугдайж тунтарсан бие тэрлэгэндээ багтаж атирна.
Ёроолгүй харанхуйг сүвлэн нохой хуцах сонсогдож
Ёр зөгнөсөн бодлыг сэт татан чимээлэхүй
Аргамжаатай морь шиг дэгэнцсэн айдас үргэн хулжиж
Алдуурч холдсон нойр амгалан шөнөөр айлчилваа
2016,02,26
С.Пүрэвсүрэн