Hope-Place-Adorable-Place.jpg

 

Мэдсээр байж

Яах гэж хүмүүс

Тэнгисийг залгилж, тэнгэрийг нураах гэж

Гэнэн хонгор намрын навчсаар

Нүгэл тарьж, нүдээ арчнам бэ

Мэдсээр байж

Яах гэж хүмүүс

Салхисыг зайдалж, сүнсийг амраалгүй

Үй олон шувуудын

Өд  дэрлэж, амгалан нойрсном бэ

Мэдсээр байж

Яах гэж хүмүүс

Гэрэл бөхөөж, дэнлүү өлгөн

Цагаан бүхнийг туучин одоод

Сүүдэр дунд сүнсгүй мэт алхана вэ

Мэдсээр байж

Яах гэж хүмүүс

Хайртай гэж худал хэлэн

Харанхуй цүнхээлд биесээ чирсээр

Атаа хорсолын мананд төөрнөм бэ

Мэдсээр байж

Яах гэж хүмүүс

Цагаан цэцэгсийн үхлийг тэвэрсээр

Хэн нэгэнд бэлэг болгож өгөхдөө

Сэтгэлдээ яагаад хутга нууж явна вэ

Мэдсээр байж

Яах гэж хүмүүс

Тамхины утаа, дарсны охинд хөөрцөглөн

Аянга цахилгаан мэт аашныхаа зурхай дээр

Зүрхний зүү шидлэн зогсном бэ

Мэдсээр байж

Яах гэж хүмүүс

Цагаахан өвлийг үзээгүй юм шиг

Энэ орчлон бараан гэж

Эрээ цээргүй худал хэлнэм бэ

Мэдсээр байж

Яах гэж хүмүүс

Үснийхээ ширхэгийг гараараа зулгаан

Өглөө эрт самнах гэж оролдохдоо

Уураа барж цаг хугацааг зүхнэ вэ

Мэдсээр байж

Яах гэж хүмүүс

Ургаа моддын мөчирт атаархан

Уй гашуудлын аялгуу хадаасаар

Унагасан модоор урц гэрээ босгох гэж зүдрэнэ вэ

Мэдсээр байж

Яах гэж хүмүүс

Газрын хүйсийг гараараа ухан

Гал голомтоо буугаар шагайчихаад

Эх оронгүй боллоо гэж үглэж сууна вэ

Мэдсээр байж

Яах гэж хүмүүс

Зовлонгийн хаалгаар чихэлдэн орж

Алдар нэр мөнх хэмээн биччихээд

Эр зоригоо шувуу мэт газардуулнам бэ

Мэдсээр байж

Би хүртэл

Яагаад?

profile