Намрын уйлагнасан бороо долоо хоног шивэрлээ. Би энэ дөрвөн хананы дунд бяцхан үрээ тэврэн авах өдрийг бороотой хамт хүлээсээр...Цонхоор харахад орчлонгийн бүх юм урсаж байгаа юм шиг. Тэр дундаа бороон дуслууд цонх тогшин гунигтайхан урсаж доош унаж байгаа нь миний амьдрал урсан замхарч байгаа ч юм шиг. Хүмүүсийн ихэнх нь хаашаа ч юм бэ? яаран алхана. Харин зарим нь шиврээ бороонд хайрын үг шивнэлдэн шүхэрний дор аз жаргалтай алхана. Би ч бас түүнтэй анх ингэж л учирч байсан.

Ээжийнхээ өврөөс холдож үзээгүй явсан охин миний хувьд тэр залуу анхны гэсэн тодотголтой бүх зүйлийг надад өгчихөөд намайг орхиод явчихсан юм. Би түүнтэй анх учраад жинхэнэ хайр минь гэж итгэж хичнээн аз жаргалтай явсан гэж санана. Даанч би тэнэг гэнэн явжээ. Надад хайртай гэж үргэлж хэлдэг байсан үгэнд нь итгэдэг байсан. Тэр залуугийн цэвэрхэн цагаан царай, гельдэж босгосон бор үс, гил хар хөмсөг, хэн нэгэн хамаг шүлтийг нь сороод авчихсан мэт хатаж омголтсон уруул, тайлж уншихад төвөгтэй цаанаа л нууцлаг дүр төрх нь одоо ч миний сэтгэлийн он цагийн манан дундаас тодхон харагдаж байна. Болдогсон бол тэр төрхийг маажиж тасчин хаях юмсан. Түүний намайг үнссэн анхны үнсэлт дарсны амттай байсныг би мэдээгүй, тэрхүү дарсанд нь согтон мансуурч хөл алдан охин насаа үдсээн.
-Охин минь дээ? гэж уулга алдах ижий минь. Харамсах сэтгэлийн үгээ эр хүний сэтгэлийн хатаар цээжиндээ арай ядан дарах аавын минь харц.
-Энэ хажуу хаалганы Дэндэвийн охин сургууль соёлоо ч төгсөөгүй жирэмсэн гэнэ дээ.
-Ээ зайлуул аа. Эцэггүй хүүхэд өсгөх ч бэрх дээ. Өөрөө бараг хүүхдээрээ биз дээ гэж авир шивэр ярилцах байрны хөгшчүүлийн чийртэй дуу хоолой одоо ч чихэнд минь сонсдох шиг.
Цүдгэр гэдсэндээ түүртэж яваа эхнэрээ халамжлан эмэгтэйчүүдийн тасгаар алхах хосууд ямар жаргалтай харагддаг байсан гэж санана. Харин би найм есөн сар тэр тасгаар бодолд дарагдан цорын ганцаараа явсаан. Харин одоо бороо чи миний бүх зовлонг урсган авч одоод, дарсны амттай анхны үнсэлтээс минь үлдсэн үрийг минь надад эсэн мэнд үлдээгээрэй, гуйж байна.
Үртэй хүн жаргаж
Үндэстэй мод цэцэглэдгийн адилаар үртэйгээ би сайхан амьдарна аа.
Нулимс урслаа. Яасан гашуун юм бэ?


С.Цэнгэлмаа