0_65cef_921b60fb_orig.jpg

 

Морь унасан толгойгүй хүн - 31. Амжилттай гатлав


 


Агаарын шуудангаар удаан харилцсангүй. Ер нь дурлалцсан хоёр хүн сум нисаэх зайд байж, и зурвас төдийхнөөр ханаж болно гэж үү дээ! Дурлалцсан зүрх хамт байж шатан цохилж байх ёстой билээ.
Морис Жеральд Луиза хоёр хагацахыг цааүид тэсвэрлэж чадсангүй. эцэст нь тэд нарын найдваргүй гэрлийн лор чимээ аниргүй цөнийн цагаар уулздаг болжээ. зөвхөн одод л тэдний эууцыг дуугай гаэрч болжээ. Цэцэрлэгийн хажжуугийн цэуэрлэгт хоёр удаа учран, одддын жирвэлзэн туяаны дор хоёр ч удаа дурлалын тангаргаа өргөлцөөд , гурав дахь болзоогоо хийсэн байжээ.
Харин охиноороо ихэд их бах болгодог эцэг нь охин нь өөрийг нь тийм сүрхий хуурч байгааг ажиг авсангүй. газар дээрх ганц охин нь гоо үзэсгэлэнтэй ыардам сэхүү, билэг авъяастай , хэнээс ч дутамгүй хадамд гарч чадах байсан охин нь жирийн нэг морины ангуучинд дурлаж байдаг! Хэрэв ингэж зүүдэнд нь үзэгдэх юм бол галав юүлэхийг зарласан бүрээн дуу сонссон мэт, зөөлөн орноосоо босон харайж байсан бизээ. гэв тэр одоохондоо ямар ч сэжиггүй байв. Энэ бол дэндүү байж боломгүй муухай юм болж таарах байлаа. Хэрэв ийм санаа толгойд нь ордог юм бол утгагүй , дэмий юм шиг санагдах болно.
Охин нь түүний хориглосныг үг дуугүй дагаж үгэнд нь орсонд ихэд сэтгэл ханамжтай байь. үнэндээ охин нь түүний хүссэнийг яв цав биелүүлж талд зугаалахыг бүрмөсөн татгалзахгүй, дүүтэйгээ юмуу, эсвэл үеэл ахтайгаа мориор явдагсан бол улам ч баярлах байжээ.
Охин нь одоо болтол үүнийг зөвшөөрөөгүй агаад эцэг нь нэг их тулгасангүй. Эцэг нь охиныхоо зөрүүдлснийг дуртай дагажээ. ер нь луиза гэртээ байна гэдэг, шинээр ямар ч хов уив гарахгүй гэсэн үг. Охиныхоо тэгж үгэнд оромтгой байгаад тхэд уярахн хэрэг ч үгүй хориглоов уу даа гэж халагдахад бараг хүрчээ. тэгээд тайвширсандаа болоод хориглохоо больдог ч юм билүү гэж бодож байв.
** ** **
Сартай шөнө байлаа. зөвхөн өмнө зүгийн шөнө л ийм байдаг. Эрдэнийн индранил чулуу шиг өнгөтэй шөнийн огторгуйд тэргэ мөнгөн сар хөвөлзөн, аврага том уулс цэлмэг агаарт гар сунгахад хүрчихэм гэлтэй тодхон дүнхийнэ. Салхи намжин халуун орны моддын навчис хөдөлгөөнгүй болжэ ан амьтан, хорхой шувууны найрал дууг чагнах мэт чимээгүй ажээ.
Энэ бол байгалийн нуцлаг хүчээр зүрхийг тань эзэмшсэн ганц хайрттайгаа хоёулахнаа зугаалмаар санагддаг гоолиг цагаан гараа хүзүүгээр тэврэн, сарны нууцлаг гэрэлд бүхнээс энхрий сэтгэл догдлуулсан харцаар энхрий нүд өөр лүү тань ширтээстэй… гэж мөрөөсөн байдаг тийм нэгэн орой байлаа.
Явагн цэргийн бөмбөр, морин цэргийн бүрээ, Инж цайзын гарнизон унтсаныг хэдийнээ мэдэгдсэн үе байлаа.
товчоор хэлбэл Обердофщрын буудлын хаалгаар нэг хорьтон хүн гарч ирэхэд аоль хэдийнээ шөнө дунд болж байсан бөгөөд леон голын хажуугаар гарсан үамаар орж сууринг ардаа орхив. Дээр хэлсэнчлэ, эл замаар Каса”дель-Корвогийн хажуугаар голын нөгөө эргээр өнгөрч, мөн тал дахь өнячин төглийг огтлон гарчээ.
оршин суугчид нь ойн аралхан гэж нэрлэдэг энэ бөөн молд дөнгөж саяхан суурингаас гарсан морьтны явж байгаа зам даар байв.
Төгөлд хүрч очоод морьтон моринооёоо үсрэн бууж, морио модноос уялаа. тэгээд адууны хялгасаар томж хийсэн урт аргамж ганзагнаасаа тайлж аваад цагариглуулан эвхэж, бугуйндаа углачихаад голын зүш сэмхэн явлаа.
Тэр хүн моддын харанхауй сүүдэр дороос гарахынхаа өмнө тэнгэр өөд, гэрлээ тодхон цацруулсан буй сарны зүг анхааралтай ширтэн харлаа. Харцанд нь нэг л түшгсэн шинж илэрхий. “Энэ саран гуа далд орохы нь хүлээж энд байхф хэрэг алга. Өглөө болтол энд мэлтийн байхаар шийдсэн бололтой” гэж тэр хүн санаа зовон үглэв.
Тэгээд тэндээс голын эрэг хүрэх ил задгай газрыг нүдээрээ хэмжиж үзэв. Каса-дель-Корво үилтгээн голын цаад эрэгт бүртийн байна.
-Хэрэв тэнд хэн нэг хүн унтаагүй байвал яана? ийм орой болсон арай ч үгүй биз дээ мэдээжээр хэн нэгэн хүн хар муу санасан бол… Тиймээ! Тэнд тийм хар санаатай хүн бий! Хэрэв тэр хүн сэрүүн байгаа ыбол намайг заавал харна. Энэ мааньв ганцхан надад хамаатай бол огтхон ч айх юм алга. сар орохыг хүлээвэл хэдэн цаг болно. тэнгэрт өас бүртийх ч үүлгүй байдаг. Луизаг хүлээгээд байж чадахгүй нв Юу ч болдог байлаа гэсэн өөро арга алга.
Өнөөх хүн ингэж хэлээд голын тийш, задгай газраар болгоомжтой хурдан алхалж, тэр дорхиноо Леон голын өндөрт эрэгт хүрч очлоо. тэгээд өөрт нь хэзээний танил бололтой мухиралдсан зөргөөр бууж голын захал бүр тулж очлоо. Яг тэр харалдаа, нөгөө эрэгт асар том улиангарын сүүдэр дохр нэг бяцхан завь усан дээр хөвөлзсөн байв. тэр хүн голын нөгөө эргийн төгөлд хүн байгаа юм бүү биз гэсэн маягтай хэсэг зуур анхааралтай ажиглан харлаа.
Шугуйд хэн ч байхгүй гэдэгт итгэмэгц бугуйлаа авч хэд даллаад голын усан дээгүүр маш чадварлага шидэв.
Бугуйлын гогцоот үзүүр завины хошуун дээр буулаа. тэгээд бугуйлаа атаж завийг чирч авчираад түүн дээр үсрэн гармагц ёроолд нь байсан сэлүүрээр сэлүүрдэн түрүүчийн байсан газар нь очлоо.
Эрэг дээрээ гармагц кавийг усанд авахуулчихгүйн тулд эргийн элсэн дээр татаж гаргав. Тэгээд Кас-дель-Корвогийн шөнийн зочин, улиангарын сүүдэрт орлоо. тэрээр ямар нэг болзсон дохио ч юмуу, эсвэл урьд нь уулзахаар ярйьж тохиролцсон хүнээ ирэхийг хүлээж байгаа ыололтой. Хэн нэгэн хүн түүнийг яг энэ үед харсан бол шилгээнийг цөлмөхөөр ирсэн хулгайч гэж бүрнээ бодож болохоор байлаа. гэвч түүний аяарханаар шивэгнэж байгааг сонсох аваас худлаа хардсанаа бас ойлгох байлаа. Үнэндээ ч тэрээр шилгээний хананы цаана буй эрдэнийг мөрөөдөж байв. гэхдээ тэр нь мөнгө зоос, үнэт эдлэл, өв хөрөнгийн аль ч биш , харин гэрийн эзэгтэй байжээ. морио төгөлд арагмжчихаад , голыг тийм амжилттайгаар гаталсан энэ хүн маань Морис-мустангер байсныг тайлбарлах хэрэг юун билээ.