Морь унасан толгойгүй хүн - 32. Гэрэл сүүдэр хоёр


 



Морис улиангарын сүүдэр дор удаан хүлээмэнгүй. түүнийг завин дотор үсрэн суух тэр агшинд шилгээний цэцэрлэг рүү харсан нэгэн уонх нээгдэн хэн нэгэн хүн түүгээр гарах гэснээ түдгэлзэв бололтой ажиглан зогсох мэт болов.
Нээлттэй цонхны жаазнаас барьсан үнэт бөгжтэй жижигхэн цагаан гарыг сарны гэрэлд харж болох байв.
Хэдэн минутын дараа бүсгүй хүний гоолигхон дшрс цэцэрлэг рүү орсон шатаар бууж явлаа.
Энэ бол луиза Пойндекмтер байв.
Бүсгзй хэдэн хором зогсож чимээ чагнав. Сэлүүр дуугарч байна уу даа? Эсвэл тэгж санагдав уу? Жирхэрэйнүүд агаарт эцэж цуцуахгүй дэвхрэлдэн жиргэж байхад андуурсасн ч байж болно. Болзоот цаг болсон тул бүсгүй илүү хүлэж тэвчсэнгүй.
Луиза чулуун шатаар сэмэхн бууж, цэцэрлэг ороод, бут сөөгөнд дундуур чимээ гаргалгүй өнгөрч гантиг чулуунг хөшөөний хажуугаар гаран улиангарын дэргэд хүрч очив. Энд түүнийг Мустангер угтаж энхрийлэн тэвэрлээ.
Жаргалтай хором амархан өнгөрх бөгөөд нэг мэдэхэд л хагацах болчихсон байдаг билээ
** ** **
-Хайрт минь, бас маргааг шөнө хоёулаа уулзана биз?
-Хэрэв би чаддаг л юм бол маргаач нөгөөдөрч үр нь өдөр бүр уулзалгүй чахав хайрт минь!
- Яагаад уулзаж чадахгүй байх билээ. Чи яагаад уулзъя гэж хэлж болдоггүй юм бэ?
-Би маргааш үүгээр Аламо руу явах хэрэгтэй боллоо.
-Өө, тийм үү? Заавал явах хэрэгтэй юмуу?
Эсэ асуулт өөрийн эрхгүй, зэмлэл шиг сонсогдлоо. тэр хүүхэн Аламод байдаг бөглүү овоохойны тухай санах бүрт ямар нэг тааламжгүй сэтгэгдэл төрдөг байжээ. Яагаад гэдгийг луиза өөрөөч мэддэггүй байв.
-Би тийшээ явах чухал хэрэгтэй.
-Чухам хээргтэй гэнээ? тэнд ямар нэг хн чамайгш хүлээж байгаа юм уу?
-Тэнд миний зарц Фелимээс минь өөр хэн ч байхгүй . Түүнд ямар нэг юм учраагүй тайван байж байгаа гэж бодож байна. Би түүнийг индиан нарын тухай яриа гарахаас арваад хоногийн өмнө тийш нь явуулчихсан юм.
-Зөвхөн Фелимээс өөр хэн ч байхгүй нэнээ? Чи үнэн хэлж байна уу Морисоо? Хонгор минь намайгаа л битгий маллаарай даа
Түүнээс өөр хүн байхгүй гэж хэлсэн биз дээ?
-Луиза чи энэ тухай яагаад асуугаад байна?
-Яагаад гэдгээ би чамд хэлж чадахгүй байна.
Хэрэв миний толгойд хааяа орж ирдэг юмаа чамд хэлчихвэл би ичиж үхнэ.
-Юу бодож байгаагаа надаас айлгүй цөмий нь хэл. Би чамаас юу ч нууж ёчадахгүй шүү дээ. За хэл л дээ хонгор минь!
-Морис чи хэлүүлэх дуртай байна уу?
-Мэдээж хэлүүлмээр байна. Чиний рэгэлзэж байгаа юм бүхнийг тайлж өгөхөд бэлэн байна. хэрэв чиний трухай иусгүй яриа гарна. тэгэхлээр би Аламо руу явах хэрэгтэй гэж бодож байнга.
-Тэндээ тэгээд суух гэж үү?
-Ердөө ганц, хоёрхон хононо. Тэнд очиж юм хүмээ эмхлүүлэн авч, тал нутгийн амьдралтай сүүлчийн ёслолыг хийх гэсэн юм.
-Өө тийм үү?
-Чи гайхаж байх шив дээ.
-Үгүй ээ! зүгээр л эргэлзэж байна. Би зүгээр л чиний хэлж байгааг ойлгохгүй байна. Ер нь хэзээ ч чамайг ойлгох аз тохиолдохгүй байхаа даа.
-Ойлгож ядаад байх юу байхав. Би нэг чухал юм шийдээд байна. үүнийг дуулаад чи намайг уучилна байх гшэж бодож байна.
-Морисоо, юу уучлах гэж ? Юу тэр вэ?
-Чамд нууцаа хэлүүлэхгүйгээр миний уучилна биз. Би чиний боддогтой адил… тийм хүн биш шүү дээ.
-Чи миний нүдэнд харагддаг шигээ хүнд тусархуу, зориг зүрхтэй, сайхан хүн шүү дээ. Ээ Морис минь! Чамд яаж дурлаж, яаж хайрлаж үздэггүй чий чи мэддэг ч болоосой доо!
-Хонгор минь , би ч гэсэн чамд түүнээс чинь илүү хайртай. гэвч зол жаргалынхаа төлөө бид хагацах хэрэгтэй боллоо.
Хагацах гэнээ?
-Тиймээ хайрт минь, түр зуур хагацах хэрэгтэй боллоо.
-Хэдий болтол ?
-Атлантын далайг хөлөг онгоц хэдий хугацаанд гатлаад буцаж ирдэг бол төдий хугацаагаар л хагацах ёстой болоод байна.
-Яасан удаан юм бэ? Яагаад тэр вэ!
-Би төрсөн нутаг, чиний сайн мэдэж байгаагаар эндхийхэн үзэж чаддаггүй. Ирланд руугаа явах хэрэгтэй. хорьхон цагийн өмнө тэндээс чухал мэдээ авлаа. Би эргэж ирээд охины нь зүрх этгэлийг татсан хөөрхий ядуу мустангер… хэн болохыг аавд чинь татаж байна гэдэг үнэн үү, Луиза?
-Чи өөрөө сайн мэднэ шүү дээ. Миний хамаг зүрх сэтгэл эргэж буцалтгүйгээр чинийх болсон шүү дээ. Морис минь, намайг бүү шоолоорой, би насан туршдаа чиний боол байх болно.
-Дахин тэврэлдэж үймэлэхээ , уирхээхэй уар, цар хийхээ зогссон өндөр улиангарын орчинд чив чимээгүй болж тэмээн хараацай дээр гэгч халин нисч эхэлжээ.
-Гэвч дурлалт хоёр юу ч анзаарсангүй : тэр хоёр хүн ч юмуу
бүр чөтгөр ч байж магадгүй нэг сүүрийг ажигласангүй
Хөшөөний ард нэг нуугдаж бутан дотор нэг нуугдаж, бутад дотор нь нэг хярсаар тэр бараан сүүдэрт эцэст нь тэднээс арваад алхмын зайтай модны ард нуугдлаа. Ойр хавьд нь чив чимээгүй аз жаргалд умбасан тэд нар энэ анир чимээгүй байдал тэдний яриаг дуудуулж , өөдгүй сарны туяа хөдөлгөөн бүрий нь илчилж байгааг сэжиглэсэнгүй.
Модны ард нуугдан сүүдэгнэн тэдний үг бүрийг, хайр дурлалаа илчилсэн сүрс алддалтыг нь алдалгүй сонсон, марны мөнгөн туяанд хөдөлгөөн бүрийг нв алдалгүй харж байлаа.
Энэ өөдгүй тандуул хэн байсныг хэлэх хэрэг байна уу? мэдээж Кассий Колхаун нэр гарна. үнэндээ тэ биеэрээ байлаа.