headless_horseman.jpg

 

Морь унасан толгойгүй хүн - 42. Нөмрөг тас эргэлдэж байна


 


Тал нутгийн дээгүүр хар атсын сүрэг эргэлдэн нисэх нь өмнөд техасын ердийн үзэгдэол бөгөөд үүгээр явсан хүн хэн боловч ийм үзэгдлийг үзсэн нь мэдээж.
Хэдэн зуугаараа сзрэглэсэн тас нэг үе том цагариг болон нэг үе мушгиран эргэж, заримдаа өвс ногоо буюу модны оройд хүрэх шахуу доошилж, заримдаа далавчаа хөдөлгөлгүй дэлгэн гэнэт дээү хөөрнө. Тэдний бараан хоншоорт дшрс тэнгэрт тодхон харагдана.
Энэ үзэгдлийн анх харсан хүн тэр шувуудыг сайн ажиглах гэж өөрийн эрхгүй морины амыг татаж зогсдог. Тэрчлэн тасын сүргийг үзэж хансан хүн ч гэсэн тэр шувуудыг юунд хуран цугларсан юм бол гэж бодохгүй өнгөрдөггүй.
Энэхүү ёсрйн гшувууд хар аяндаа тэгж эргэлддэггүй :. Аяны хүн харсан ч бай, хараагүй ч бай, махчин гувууд дээгүүр нь эргэлзэж байга яг тэр газар үхсэн амьтан ч юмуу, эсвэл хүүр ч юмуу , амь тавьж байгаа хүн ч хэвтэж байгааг мэддэг юм.

** ** ** **
Гурван морьтой хүн тал хөндийг гаталсан тэр нэгэн гунигт шөнийн дараахь өглөө тэдний орсон шугуйн дээгүүр тасын сзрэг хэрхэн эргэлдэж байгааг хэрж болох байв. энэ нь нөгөө цавчлаад зас тохойрсон тэр газрар байлаа. Энд үүрээр ганц ч шувуу үзэгдэхгүй байжээ. Гэтэл нар мансданы дараа цаг болоход далавчаа ал ь байдгаараа нь дэлгэсэн хэдэн зуун нөмрөг тас бужигнан нисч, тэдний хар сүүдэр тодхон ногоон ой шугуйн дпээр тусч байв.
Цавчлаад ирсэн Техаст хүн бол эл ёрын сүзргийг хараад энд нэг л үхэл болж дээ гэгийг шууд гадарлах байв.
Жаахан цааш явбал үүнийг нь баталсан зүйл болох морин туурайнд гишгэгдсэн цусан шалбаагийг харах байлаа.
Гэвч махчин шувуул яг тунасан цусан дээр эргэлдсэнгшүй. Тэндээс нэлээд зайтай модон дотор л тэдний сонирхолыг татасан олз байгаа ыбололтой тойрон эргэлдэнэ.
Ийм эрт үүний үнэн худал шалгачихаар нэг ч техас, нэг ч өөр хүн байсангй. Тэглээ ч энэ бол үнэн зүйл байлаа. Цусан шалбаагнаас дөрвөн бээрийн зайтьай ой дотор, нэ хүн хэвтэж байна . Үхсэн хүн юм болов уу?
Хальт харахад шүхсэн юм шиг харагдана. Хар тасууд ч мөн тэгж бодсон нь илт. хөдлөхгүй, хэвтэж байгаа байдал нь үүнийг гэрчилнэ.
Толгойгоо гэдийлгэн, дээшээ харчихсан нарнаас нүүрээ сүүдэрлэх ч үгүй хэвтэж байв. хөл гараа захирч чадахаа больчихсон юм шиг чулуутай газар тэрийн хэвтэх ажээ.
Хажууханд нь байгаа том царс мод түүнийг сүүдэрлэсэнгүй. Түүний духыг дөнгөж халхал далбагар цагаан малгайнаас нь болж улам ч цонхигор харагдах нүүрий нь дөнгөж тусаад байгаа нарны туяа гэрэлтүүлнэ.
Энэ үхсэн хүн үү? Эсвэл үхэж байна уу?
Таснуудыбн айшилжэ аяглаж байгаагаар бол түүнийг үхсэн гэж бодож болмоор. гэвч энэ удаа шувуудын зөн ташаарчээ.
Нарны туча хагас аньсан зовхин дээр нь тэсч сэрээснээс юмуу, аль эсхүл амарсандаа дахин хүч орохдоо ч юмуу, гайхан харлаа.
Таснууд тохой дээрээ гэгч хөөрөн, нэг хэсэгтээ доошилсонгүй.
-Би чинь үхээ юу, эсвэл амьд байна уу? Үнэн явдал уу эсвэл зүүдэлж байна уу? Энэ юу болж байна вэ? Би хаана байгаа юм бэ? гэж тэр залуу шивэгнэлээ.
Нарны гэрэл нүдий нь гялбуулаад, гараараа саравчлахгүй бол юм харахын аргагүй байжээ. саравчлан харахад нь юм бхэн манан буданг дотор байгаа юм шиг харагдав.
Удалгүй тохой дээрээ гэгч хөөрөн, нэг хэсэгтээ доошилсонгүй.
-Би чинь үхээ юу? эсвэл амьд байна уу ? Үнэн явдал уу? эсвэл зүүдэлж байна уу? Энэ юу болж байна. Би хаана байгаа юм бэ? гэж тэр залуу шивэгнэлээ.
нарны гэрэл нүдий нь гялбуулаад, гараараа саравчлахгүй бол юм харахын аргагүй байжээ. смаравчлан харахад нь юм бүхэн манан буан дотор байгаа юм шиг харагдав.
Миний дээр эргэн тойрон мод… дор минь чулуу … тэгээд бүх яс өвдөх нь аргагүй юм. Ойн төгөл… бодсондоо хэлээд- Би толгойгоороо мод мөргөсөнгүй. Эмээлээс минь унагсан мод энэ байна. Зүүн хөл өвдөөд байх чинь.
Өө тийм, моднод шуядуулчихсан л даа, одоо л саналаа. Чөтгөр ав, хугарчихсан юм шиг байна гэв.
Залуу босох гээд чадсангүй. Булгарсан ч юмуу, няцарсандаа болоод өвдгөөрөө хавдчихаад гишгэж болсонгүй.
-Нөгөө хөө хар морь минь хаа байна? Яваад өгч дээ. Одоо тэр хэдийн
Каса-дель-Корвосаравчинд байж байна. Ер нь тэгээд ямар ялгаа байх вэ дээ Хажууд минь зогсч байлаа ч гэсэн би мордож чадахгүй юм чинь... гэснээ -–харин нөгөө дөх? Ээ, бурхан минь, юу ч гээс нүдэнд харагдсан юм бол? Морь үргэсэн нь гайхалтай биш… Би яадаг билээ? хөл хугарсан байж таарна. Хүний дэм авахгүйгээр би байрнаасаа хөдөлж чадахгүй. Энд ямар нэг хүн хүрээд ирнэ гэж горьдохын гарз. Энд ямар нэг хүн хүрээлд ирнэ гэж гоьвдохын гарз. Ямар ч байлаа гэсэн эн ерын шувуунуудын олз болохоос нааш ирэхгшүй дээ. Ямар бузар амьтан вэ намайг бүр идчих гэж байгаа юм шиг хошуугаа сунгаснб нь хараач!…
Би энд удаан хэвтээ юм болов уу? нар нэг их дээр хөөрөөгүй л байна. Лав л цаг хяраатай ухаангүй хэвтээ биз? Чөтгөр ав, бүтэх юм алга… Өвдөж байгаагаар нь үзвэл, хөл ч яриангүй хугарч дээ. гэтэл энд мэс засалч байхгүй. техасын шугуй доторхи чулуун хэвтэр … эргэн тойрон олон бээр үргэлжилсэн их шугуй бий. Эндээс өөрөө явна гэж огт бодолтгүй. тэгээд бас энд хэн ч итэхгүй . газарт чоно, тэнгэр т тас… тэгээд бас жолоо цулбуур байдаггүй шүү.. гэж харамсав.
Залуу эрийн царай гунигтай болов. Өөрийнхөө аюултай байдлыг ухамсар тусам улам улам гунигтай болж байдаг.
Дахин босох гэж оролдоод арай чүү гэж бослоо. Гэтэл зөвхөн нэг хөл нь хөдөлж, нөгөөх нь гишгиж болохгүй байв. дахиад л хэвтэхээс өөр арга байсангүй. Энгээд хоёр цаг хяраатай хөдлөлгүй хэвтлээ. Тусламж эрсэн түүний дуу ойд үе үе цууриатна. Тэгж хашгирахы нь хэн ч дуулахгүй байна гэдэгт итгэтлээ хашгирсаар дараа нь дуугүй болов.
Хашгирсаар байтао хоолой эь хатаад ам нь жигтэйхэн цангажээ. ийм байдалтай хүн заавал цангаж таарах нь мэдээж. Мэдээ мэдрэл алдаж, хөлийнхөө өчнийг ч мэдэхгүй болтлоо цангажээ.
-Хэрэв энд л байх юм бол харангадааж үхнэ. Хамаг хүчээ шавхаж усанд хүрэх хэрэгтэй. Эндээс холгүй горхи байх ёстойсон. Мөлхөж яваад ч болсон, дөрвөн хөллөж байгаа д очиих юмсан. Тэгэхээр ганц өвдөг дээрээ л тулах хэрэг гарах нь ээ дээ… Ямар ч байсан оролдоод л үзье гээд шивнэснээ –Энд хичнээн удвал төчнөөн мууюм болно. нар шарж эхэллээ. Толгой дүүртэл төөнөж байна. Ухаан алдаж ч болно. тэгвэл чоно, тас… гэж ганцаараа ярин хэвтлээ.
ийм аймшигтай юм бодсондоо татвасхийн дуугаа хураав.
Жаахан байснааснаа дахин
-Замы нь мэддэгсэн болоосой! Тэр горхийг сайн санаж байна. Эндээс баруун өмнө цэрдэн тал руу урсч байх ёстой . Тэр зүг мөлхөхийг оролдъё. Аз байвал одоо нараар чигээ баримжаалж бололх юм. хэрэв усанд л амжаад хүрчихвэл бүх юм аятайхан өнгөрч болно. тэнхээ л хүрээсэй билээ! гэж дуугарав.
Ингэж хэлэнгүүт мөлхөж эхэллээ.Шархтай хөлөө чирэн , чулуурхаг хөрсөн дээгүүр нуруу нь бэртсэн аврага том гүрвэл мэт урагшлалаа.
Мөлхсөөр , урагшилсаар л … Энэ нь хэдийыгээр зүдүүртэй ч , цааш улам зовлонтой юм болно гэж бодохооё өөрийн эрхгүй зүтгэсээо байв. хэрэв ус л олохгүй бол, цангаж үхнэ гэдгээ сайн мэдэж байлаа. Энэ нв түүнийг урагш нь түлхэж байв.
Байсгаад л зогссон, амарч хүчээ сэлбэнэ. Нэг хөл н хугархай. тэгээд дөрвөн хөллөн мөлхөнө гэдэг хэцүү байх нь мэдээж,
Өвдөж эмзэглэхээсээ болж хүчээ сэлбэнэ. Нэг хөл нв хугархай. тэгээд дөрвөн хөллөн мөлхөнө гэдэг хэцүү байх нь мэдээж.
Өвдөж эмзэглэхээсээ болж удаан урагшлуулна. Зөв зшг рүү нь явж чадаа болов уу? гэж бодохоос улам ч зовуурьтай. зөвхөн үхлээс айх аюул түүнийг замаа үргэлжүүлэх хүргэнэ.
Шархтан нэлээд хол газрыг ийнхүү мөлхсөнөө гэнэт санаанд нь өөр аргаар урагшлуулж болох юм гэсэн бодол оров.
“хэрэв таягтай бол би босч чалдна… Бурхны аврал,хутга минь гээгдсэнгүй!… Энэ залуухан царс л яг таарах юм байна.”
Бүснээсээ ангийн хутгша сугалаад зулаган модыг тайрч, таяг маягийг юм хийгээд ацанд нь сугаараа тулж болохтой болголоо.
Залуу эр суга таягаа тулан босоод цааш явав.
Үшгээ алдах нь хамгийн аюултайг мэдэх учир түрүүчийнхээ адил баруун өмчийг чиглэн хазагнана. Энэ нь тийм я амархан юм биш байв. түүний ганц луужин болсон нар дээр хөөрчээ. Жилийн энэ улиралд Өмнөд Техасын өргөрөгт үд дундын нар чанх дээр шахуу байдаг билээ. Бас битүү ургасан бут сөөгийг тойрон, завсар заальхайгаар нь явах хэрэгтэй учир зүггүй нь будиантуулж нь явах хэрэгтэй учир зшгий нь будлиантуулж байв. зарим үед газрын газдаргуугаар зүгээ барина. Учир нь горхи судаг даган урсдагийг мэдэх ажээ.
нэг жаахан урагшилсанаа зогсон амсхийхээсээр бээр хяраатай зам туулаад, ан амьтан цувдаг бололтой зөрөгт тулж очлоо. Балархай шахуу ч гэсэн харваас ямар нэг булаг юмуу, усанд хүрдэг бололтой шулуухан явсан байв.
Усанд л хүрч байвал ямар нь хамаагүй учир, нөгөө нар, гадаргуугаас чигээ барихаа орхичихоод амьтны зөргөөр урагшлав.
Таяг тулж явах нь дэндүү зүдэргээтэй учир байсгээд л анхныхаа аргад шилжин дөрьн хөллөн мөлхөж явлаа.
Гэвч удалгүй баярласан сэтгэл нь цөхөрлөөр солигдов. Зөрөг нь тал талаасаа шугуйгаар хүрээлэгдсэн ойн цоорхойд ирээд аога болжээ.
Залуу эр амьтны ус уудаг газар нь энд биш, зөргийн нөгөө үзүүрт гэдгийг ойлголоо.
Энэ нь хичнээн хүнл цохилт болсон ч байж явахаас өөр арга байсангүй. Ойн цоорхойд үлдэнэ гэдэг амиа хорлохтой адил байв:.
Тэгээд зөргөөрөө буцан гэлдэрч, анх орж явсан газраа өнгөрөв. Цангахын зовлон түүнийг урагш нь түлхэх, эцсийнхээ хүчийг шавхавч улам улмаар тамир нь барагдаж байлаа.
Түүний дундуур нь зүтгэн гарч буй модны гарч буй модны ихэнх нь аршийн нудрага зуун наст холилдон хуайс учир үдийн нарыг халхалж чадахгүй бөгөөд сиймхий навчин дундуур тусах нарны гэрэд төөнөн шарна.
Хамаг хөлс нь цувж, ам нь цангаж сүүлдээ тасашгүй болж ирэв.
Мескито хэмээх өргөст ургамлын шүүслэг жимс байн байн нүдэнд нь тусна. Гара сунгаад л гүйцээ. гэвч энэ нь дэндүү нялуун учир цангаа гаргахгуй гэдгийг залуу эр мэдэж байлаа. Зуун анст, аршийн нударганы гашуунм шүүс ч бас тус өолохгүй.
Ядралын туйлд хүрч, бэртсэн хөл нь бүр хөлдлөхөө байв. Ихэд хавдан., гишгэн тоолонд нь гол тасратал өвөнө. горхи бөбайлаа ч гэсэн тэнд хүрэх тэнхээ байна гэж үү дээ? хэрэв чадахгүй бөол , үхэл нь ирлээ гэсэн үг. Ганцхан үлдсэн юм нь шугуйн дунд яг энд хэвтээд үхэх л байлаа.
үхэхээ хүрэхээр бас ч тийм амархан биш. Юмны мөргөсөн толгой, бэртсэн хөл нь тэсэхийн аргагүй өвдөж байгаа ч гэсэн энэ үхлийн шарх биш гэдгийг мэдэж байв. Түүнийг хамгийн их аюултай зовлонтой зхэл хүлээж байгаа бөгөөд тэр нь цангаж тарчлан үхэх байлаа.
энэ бодол эцсийн хүч гаргахад хүргэв. Хэдийгээр маш их зүдэрсэн удаанаар урагшлавч, үхэн хатан тэмүүлсээр л байлаа.
Харин хар тасууд түүний дээгүүр ойртох ч үгүй холдох чүгүй эргэлдэнэ. Бээр илүү газар нь нь ч хоцролгүй даган, харин ч олон болсон байв. Олзны үнэнээр өөр шувууд ч нийлжээ. Хэдийгээр золиосонд гарсан эр одоохондоо хөдөлж байвч, мөдхөн дуусна гэдгийг зөнгөөрөө мэдэх ажээ.
Шувуудын хар сүүдэр байн байн үархтны гэлдэрч буй сөрөг дээр тусна.
Эргэн тойрон нам гүм Олзонд шунасан таснууд ч дуу гаргалгүй эргэлдэнэ. Төөнөн байгаа наран, тэлхий, царцаануудыг нозооруулж, мөнгөлөг гүрьэл чулуун дор нойрсоно.
Хувцас нь өргөст ургамалд тээглэн шархийтэл ургадах чимээ, тэр хүний тусламж эрж, дэмий хашгирах дуу л энэ ойн чимээ аниргүй байдлйыг эвдэнэ.
Аршийн нудрага болон зуун насын өргөс түүний гар нүүрийг уран цус хөлс нь хоёр нь нийлэн урсана.
Тамир тэнхээ нь бүрэн алдарсан шархтай хүн цөхрөнгөө бардагаа барчихаад амь аврагдах аргагүй нь гэж бодоод түрүүлгээ харж газар унав.
Гэтэл энэ нь түүнийг аварчээ. газарт ойчиходд чихээрээ дэрлэн хэвтсэн учир арайхын ялгагдах сулхан шоржигнох чимээ сонсжээ. хэдийгээр энэ чимээ хачин сулхан байсан ч түүний тэсч ядан хүлээж бөайсан тэр чимээ усны шоржигнон урсах дуу гэдгийг таньжээ.
Баярласандаа дуу алдан таягаа тулж босоод, шин хүч чадал орж цааш явлаа. Өвчтэй хөл нь хүртэл сайн гишгэж ббайх шиг санагджээ. Амьд явахын хүсэл зоригь үхлээс айх сул кантай тэмцэлдэж байлаа.
Амьд явахын хүслэг дйиллээ. Арван минутын дараа болор уст горхины дэргэд, зүлэг ногоон дээр тарайж хэвтээд, энэ жирийн нэг цангаа түүнийг яаж тиймм аюултай гамшиг зовлонд учруулсаыг ойлгож ядан байв.