1308215072-saran hondii.jpg

 

Хоёрдугаар бүлэг - Арван тавдугаар хэсэг




Тэр шөнө Саксон хувцасаа ч тайлаагүй хэвтээд унтаж чадалгүй өглөө болгож босоод нүүр гараа угааж, үсээ самнахад гар хөл нь мэдээ алдах шиг хачин бадайрч толгой нь төмөр цагиргаар хавчин бөгжилсөн юм шиг болжээ.
Яах арагүй өвдөж эхэлсэн боловч өвчин тусж байгааг ч мэдэхгүй гагцхүү биеэ жигтэйхэн эвгүй болохыг мэдэрч байлаа . Садхинд цохиулсан буюу ханиад хүрч халуурсан биш , бие нь эрүүл байсан болохоор мэдрэлтэй л холбоотой байна гэж өөрөө бодож , мэдрэл бол ер нь өвчин биш гэж өөрөө ч өөрийнх нв анги давхаргын хүмүүс ч ингэж л ойлгодог ажээ .
Өөрөө өөрийгөө мэдэхээ байсан , өөрөө өөртөө харь болсон юм шиг бүхий л орчин тойронд будах мананцар шиг µачин санагдах төдийгүй бие бялдар нь ч тодорхой дүрсээ алдаад амьд биш болсон мэт бодогдох ажээ . Ой тойн нь байн байн балартаж , хийх гэж огт бодоогүй юмыг хүртэл хийчэхээд байх болсноо гадарлаж байв. Жишээ нь угаагаад долоо хоног болсон дотуур хувцасаа арынхаа хашаан дээр дэлгэн тохож байгаагаа гэнэт мэдээд ихэд гайхжээ . Гэтэл юм угааж байснаа санасангүй , уг нь орны цагаан даавуу , дэрний уут , ширээний бүтээлэг мэтийгээ усанд буцалган яг зохих ёсоор угаасан , Биллийн ноосон эдийг Мерседесийн жороор гэртээ бэлдсэн савангаар бүлээн усанд угаасан аж . Бас өглөөнийхөө хоолонд хонины мах харим идсэн ажээ . Махны мухлагт мах авахаар очсон бололтой атал тэгж явснаа бодоод бодоод ер санахагүй байв. Хачирхасаар унтлангынхаа өрөөнд ороход ор дэвсгэрээ хураасан , зохих дэг журамтай байлаа .
Үдшийн бариу бүрийд цонхныхоо дэргэд суугаад нэг юмнаас их баярлан уйлж байгаагаа мэдэрч чухам юундаа баярласнаа мэдэхгүйы байсан боловч хүүхдээ үхсэнд баярласан байв.
- Аз ! Аз! гэж аялан хашгирч , бачрласандаа гараа хооронд нь үрчиж байж . Саксон өдөр хоног бараг ажиглагдахгүй өнгөрч байлаа . Заримдаа Биллийг шоронд орсноос хойш хэдэн зуун өдөр өнгөрсөн мэт , заримдаа дөнгөж урьд шөнө болсон хэрэг мэт санагдан. Харин Биллийг эргэх хэрэггүй, бас хүүхэд үхсэн маань аз болжээ гэсэн хоёр бодол толгойноос нь огт гарахгүй хоногшжээ .
Бэд Строзе°с нэг эргэж ирээд зочных нь өрөөнд ярилцаж суухад Саксон яагад ч юм хуучирч урагндаж яваа өмднөөс нь нүд салгаж чадахгүй ширтсээр байв. Дараа үйлдвэрчний эвлэлийн нарийн бичгийн даргыг ирэхэд зүгээр , надад мөнгө хэрэггүй эр нөхрөө суллагдтал санаа зоволтгүй амь зууж чадна гэж Строзещрст хэлсэн үгээ бас л хэлжээ .
Саксон заримдаа нэг их л айдаг болов. “Суллагдад гарна ! “ Үгүй байхаа! Хаанаас , тэгэх ёсгүй ! Дахиад хүүхэд хэрэггүй! Хүүхэд маань гэнэт амь лдвал яана! Үгүй хэрхэвч үгүй ! тэгсэнд орвол эндээс оргосон минь дээр . Ганц болохгүй юм л тэр !
Айдас нь хүрэхгүй байх цаггүй болжээ . Зүүдэндээ хар дарж , санаашрал нь биетэй бодьтой болж, хар хөлс нь цувчихсан хашгирч сэрдэг, нойр хуолжиж зовох болов. Заримдаа унтах нойр нь мартагдсан мэт бодогдоод ижий минь нойргүйгээс үхсэн билээ гэж санаа.
Нэг өдөр доктор Гентлийн өрөөд залуухан эмэгтэй ухаангүй ирээд ухаан ороход нь эмч түүнийг сэтгэл зовсон бадалтай харав.
- Хоол унд сайнтай байдаг уу ?
Эмэгтэй толгойгоо дохино.
- Онцгой бэрхшээл зовлон байна уу ?
Үгүй гэж толгой сэгсэрээд
- Зүгээр доктор минь … Харин …
- За ярь , ярь , юу вэ ? гэж эмч шамдан асуулаа . Саксон ч энд яагад ирсэн учраа ойлгов. Тэгээд бүгдийг нь тов тодорхой эгэл жирийн яриагаар хүүрнэхэд , эмч толгойгоо удаан сэгсэрч ,
- Залуу эмэгтэй минь ингэж болохгүй шүү гэв.
- Болно ! Болохы нь би мэдэж байгаа юм чинь !
- Тийм бишээ . Би танд ямар ч эм өгч чадахгүй, тийм эрх надад байхгүй … Хуулиар хорьсон байдаг юм . Яг эн хэргээр сая нэг эмч Ливевортын шоронд сууж байгаа . Би эхнэр хүүхэдтэй хүн , тийм осолтой юм хийхээс айдаг гээд их эмч халгаахгүй байна. Саксон гуйсан нь талаар өнгөрч буй бололтой.
- Тэгээд ер нь ямар ч шалтгаангүйгээр тийм юм хийж болохгүй шүү дэ .
- Болно . Зайлшгүй болно.
Хариуд нь эмч харамссан байдалтай толгой сэгсэрлээ .
- танд тийм эм ямар хэрэгтэй юм бэ ? гэхэд Саксон үнэн санаа бодлоо нэгд нэгэнгүй тоочиж Биллтэй суугаад хэдэн сар хичнээн сайхан байснаа, дараа нь ажил хаялт эмх замбараагүй явдлаас цөвүүн цаг эхэлж , Биллийн зан авир зовмоор их хувирсан, дахиад жирэмсэн болохооос үнхэлцэгээ хагартал айж байгаагаа үнэнээ ярилаа . Хүүхэд гараад үхчихвэл одоо яана гэж айж байгаа юм биш, тий зовлонг дааж чадна, харин амьд байвал яана гэхээс л айж байна. Билл мөд гарч ирнэ, тэгэхээр аюул дахиад бий болно , эмч минь надд зөвлөмжийн хэдхэн үг хэлж өгөөч дээ, би хэд ч хэлэхгүй, яаж ч тамлаад надаар тэр нууцыг хэлүүлэхгүй гэлээ . Гэвч эмч толгой сэгсэрсээр аўай .
- Жаахан эмэгтэй минь, би хэлж чадахгүй, их ч ичиж байна, гол нь тийм осолтой юм хийх эрх алга . Хууль хатуу , яах ч аргагүй, данч хоцрогдсон хууль. Гэлээ ч би хайртай хүмүүсийнхээ амьдралыг бодох ёстой гэж байснаа Саксоныг явахаар босоход тэссэнгүй .
- За наашаа ойр суу гээд чихэнд нь юм хэлэх гэснээ дахин босож үүд рүү түргэн очиж гадагш болгоомжлон харснаа буцаж ирээд хажууд нь тохой нийлүүлэн тулж суухад сахал нь Саксоны чихийг сэрвэгнүүлэв.
Саксоныг талархалын үг хэлэхэд эмч үгий нь таслаж өгүүлрүүн :
- Үгүй , үгүй . Танд би юу ч хэлж өгөөгүй . Та надаас биеийнхээ эрүүл мэндийн талаар зөвлөгөө авах гэж ирсэн. Та тэнхээ тамир алдаж бие чинь доройтож байна. Ингэж хэлээд Саксоныг хаалган дээрээ гаргаж өгөөд хажуунийх нь өрөөний шүдний эмчид үзүүлэх гэсэн нэг хүн зогсож байхыг харуут их л чангаар .
- Миний бичиж өгсөн эмийг уугаарай . Хоолонд дуртай болсон цагтаа сайн идэж ууж байгаарай . Өлтэй сайн хоол, ялангуяа татсан мах, харин түлэгдтэл нь шарж болохгүй шүү. За баяртай ! гэв.
Заримдаа эл хуль санагдахад Саксон ноосон алчуур нөмөрч Оклендын хөлөг хамгаалах халхавч хана орох буюу эсхүл төмөр замын засварын газар , намгийн тэртээ цаана гарч БиЁлийн усанд шумбах дуртай байсан , юм ярьж өгдөг байсан тэр Элст харгиа хэмээх газар очиж усанд босгосон том тулааснуудыг төмөр шон , Дэвсгэрлэсэн газраар дамжин Чулуун хана гэдэгт хүрч очино. Энэ нь тэнгэрт хол хошуурч орсон, шаварлаг харгиаг тэнгисийн түрэлтийн усаар дүүрдэг Окленд мөрний эхээс тусгаарласан газар юм . Энд тэнгисийн зүгээс сэнгэнэсэн сайхан салхи үлээнэ, эргэж хархад Окленд мөрөн униратсан утаан дунд цэлийж, өмнө нь, булангийн нөгөө этгээдэд Сан – Франциско мөн униартан цалайна. Дэрэгдүүр нь голын эхийг даган том том хөлөг, өнөдр цамхагтай дарвуулт онгоцнуудыг чирсэн чиргүүлийн жижиг хөлгүүд хөвнө.
Саксон тэр хөлгүүд , дээр нь бужигнах далайчдыг хараад эднүүс хичнээн алс хол явж , харь нутгийн ямар ямар чөлөөт эрэгт хүрч очдог бол, тэнд амьдрал бас л энэ Окленд шиг шудрага биш догшин хатуу байдаг болов уу ? Тэндхийн хүмүүс бие биенээ бас л ингэж зэрлэг муухай хорлож байдаг болов уу , яадаг бол ? гэхчилэн бодох боловч яагаад ч тийм байх ёсгүй санагдаж алс холхи далайд ялж, хамаг сайхан бүхнээ өгсөн боловч хариуд нь өөрийг нь дэвсэлсэн энэ амьдралаас л салж байвал хаашаа ч хамаагүй эрх дураараа хандсан зүгрүүгээ явах хүсэл төрнө.
Гэрээс гараад явахдаа чухам аль хүрэх гэж яваагаа бодоогүй байх нь олонтой болов. нэг удаа дэмий бэдэрсээр хотын огт үл мэдэх газар орчихсон яваагаа гэнэт мэджээ . Сүүдэр ихтэй том том мод жигдхэн суулгасан өргөн гудамж өмнө нь цэлийж , цардмал зам дундуур нь хөндлөн гулд зурайсан , хамба хилэн мэт сайхан зүлэг ногоорч усан сан руу хошуурсан ньхарагдана. Том том байшин бие биенээсээ зайдуу сүндэрлэсэн яг л шилтгээн шиг санагдана. Байшингийн буланд суудлын машины жолооны ард суух нэг залууг хармагц Саксон сая ухаарч ажвал цаадах нь сониучлан харна. Тэр бол “Форумын” дэргэд Билл түүнийг занаж хожим чамайг тгайгүй сайн хашраамз гэж байсан Рой Бланшар байлаа . Мөн машины хажууд толгой нүцгэн нэг залуу зогсож байгаа нь урьд Биллтэй хамт Саксоныг нийтийн зугаалганд очоод байхад уралдаанд гүйж явсан Тимийн хөл рүү тулуураа хаяж унагаад нийтийн үүсгэж байсан тэр хүн аж . Бас л гайхсан янзтай харна . Саксон ганцаараа ярьсанаа гэнэт мэдэж ярьсан үгийнхээ сүүлчийн хэдэн үгийг өөрөө ч сонсоод ичиж царай нь улайж алхаагаа хурдасгав. Бланшар машинаасаа түргэн гарч малгайгаа гартаа барьсаар дэргэд нь хүрч ирэн ,
- Танд ямар нэг эвгүй юм тохиолдоо юу ? гэхэд Саксон толгойгоо сэсрэн түр зуур зогсхийсэн боловч бушуухан зайлахын түүс болж байгаагаа зориуд харуулахыг оролдов.
Бланшар нүүр лүү нь ширтэж ,
- Би таныг таньж байна . Та чинь намайг гайгүй сайн хашрааж өгөмз гэж занаж байсан нэг залуутай хамт явж байсан шүү дээ гэв.
- Тэр чинь миний нөхөр .
- Өө , тийм бий , бурхан минь … Харин та өөрөө зүгээр үү ? Нэг л биш шиг харагдаад байх чинь , танд би юугаар тус болохсон бол ? гээд нүд нь сэргэн цовоо байдлаар асуув.
- Үгүй , үгүй зүгээр . Би нэг хэсэг өвчтэй байлаа л даа гэж хүүхэн худал хэлсэн буюу үнэнийг нь хэлбэл хачин байдалтай байгаагаа өвчнөөр тайлбарлая гэж огтхон ч бодоогүй болохоор худал хэлчихлээ гэж өөрөө боджээ .
- Гэсэн ч та их ядарсан харагдана. Би таныг машинд суулгаад очих газар чинь хүргэж өгье , би завтай байна гэж шалгаахад Саксон толгой сэгсэрч
- Хэрэггүй дээ … Харин Наймдугаар гудамж руу явах трамвай энэ хавьд хаахнуур явдагийг хэлж өгөөч . Би хотын энэ хэсгээр бааг явдаггүй болохоор мэдэхгүй байна гэхэд цадахи нь трамвай хаагуур явдаг , ямар ямар буудал дээр бууж унаа сэлгэхийг нэгд нэгэнгүй зааж өгөв. Саксон гэрээс гараад тийм хол явсандаа гайхна.
- Баярлалаа танд , баяртай .
- Та надаар нээрэн юугаарч туслуулахгүй юм уу ?
- Нээрэн юугаарч үгүй .
- За тэгвэл яана гэхэв , баяртай гэхээс биш гэж эелдэгээр жуумал§аад - Нөхөртөө сайн бэлдэж Ўай дара уулзахад хэрэг болно гэж хэлээрэй гэв.
- Та түүнтэй зодолдох хэрэггүй… Битгий зодолдоорой … битгий зодолдоорой , та нарт сайн юм болохгүй шүү гэж Саксон бушуухан хэлэв.
- Та сүрхий хүн юм даа , нөхрийнхөө нэр төрийг хамгаалах хэрэгтэй ! Өөр авгай бол нөхрийг миньгөвшчихөнө гэж айна даа …
- Би нөхрийнхөө өмнөөс айж байгаа юм биш, таны өмнөөс айж байна . Боксчин хүн болохоор муухай их тэнхээтэй. Танд дийлэх найдвар огт байхгүй . Таныг цаадахи чинь яана гэмээр юм дээ . .. талхлаад л хаячихна.
- Хүүхдийн чихэр булаахтай адил гэж үү ? хэмээн Бланшар хажуунаас нь хэлж өгөв. Саксон толгой дохин ,
- Тийм , тийм , нээрэн өөрөө ч ингэж хэлэх байсан байх. Хэрэв танд : “Чи юугий нь зогсоод байгаа юм би бариагүй байна шүү ” гэж хэлбэл мэдээтэй байгаарай … За одоо би явья , Баяртай , их баярлалаа гээд гудамжаар цааш алхахад саяын хэлсэн “баяртай” гэсэн үг чихэнд нь дуулдсаар агаад “Энэ чинь муу санаатай хүн биш дэг ээ , гэхдээ “тэнэгүүдээс ” гаралтай биш ноёдын ангийн гаралтай хүн юм , харин Биллийн хэлдэгээр ийм улс чинь эмэгтэйчүүдийг дарлан , доромжлох талаар ч олон жилийн ялтай шоронд сууж байгаа юм уу эсвэл амь хорогдох ялаа хүлээгээд гянданд тарчилж зовж байгаа хүмүүсийг догшин хэрцгий шийтгэхэд ч хэргийн эзэд байдаг даа . Гэтэл энэ хүн их л өрөвч , зөөлөн сэтгэлтэй ариун явдалтай амьтан шиг санагдана. Нүүр царайндаа яах аргагүй тийм хүн шиг харагдана . Гэвч тийм гэмт хэргийн эзэн юм бол яаж ийм байдалтай хэрэгдэж чадна вэ ? гэхчилэн Саксон бодсоор толгойгоо гунигтайя сэгсэрнэ. Үр хүүхэд үхэж , эхчүүдийн элэг эмтрэм байдаг энэ ертөнцийг юу ч гэж хэлэлтэй юм дээ , өчих хариу даанч алга даа . Саксон сэтгэл санааныхаа байдлыг онцгой байсан үед дэмий тэнэсээр баячуулын хороололд тийнхүү оччихсоноо мэдээд огт сэрдхийн гайхсангүй . Ер нь яах гэж буйгаа мэдэхгүй хэрээ одоо хиймээр зүйл тун олон болжээ . Тэгхээр болгоомжтой байлгүй горьгүй . Чулуун хэрэм , , намгийнхаа хавиар л тэнэж байвал өлзийтэй и санагдажээ . Ялангуяа Чулуун хэрэи хавиар явахад явахад сэтгэл тэнийм цэлгэр уужим ! Аяндаа гүнзгий амьсгаалж байгалийг бүхлээр нь тэврэн авч , нийлж нэгдэхийг хүсэх адил хоёр гараа алдан суниана . Энэ хавийнх нь ертөнц зүйд илүү нийцсэн , илүү зохистой ойлгомжтой санагдана. Өөрөөс нь үргэн дайжих цайвар савартай ногоон хавч тэнгэс татрах цагт ногоон замагтай хав хавцлаар бэлчээрлдэгийг мэднэ. Энэ хүний гараар боссон хана байвч зохиомол гэмээр юм огт үгүй , энд нүнжиггүй хатуу хуультай , хоорондоо хатуу хуультай , хоорондоо ала«дан тэмцэлддэг хүн байдаггүй . Тэнгэсийн ус нь нэг татарч нэг түрнэ , нар мандаж жаргна. Орой бүр өрнийн зоримог салхи Алтан хаалгаар нэвтрэн үлээж , усыг атиратуулж , бага сага тогтсон журмын дагуу явна . Энд юм бүхэн чөлөөтэй , өөрийн эрхээр . Хаашаа харсан ч түлшний хуурай мөчир ундуй сундуй хэвтэнэ, түүнээс хэн ч хэдийг ч авч болно. , хэн ч түүнийш худалдаалахгүй . Жал хөвгүүд гараар хийсэн уурга дэгээгээр загс барина , ингэлээ гээд хэнч залхаахгүй , Билл , Кол Хэтчинс хоёр ч жаахандаа мөн ингэж загасчилдаг баысан . Нар хиртсэн өдөр Хэтчинс лужир гэгчийг нэг алгана барьсан гэж Билл ярьж байсан . Тэр үед Кол насныхаа хамаг сайхан цагийг шоронгийн мухарт барах юм лав бодоогүй дээ .
- Эндээс үнэгүй хүнс олж болно. Саксон энд нэг удаа ихэд өлссөн ирээд загач барьдаг жаалуудын жишээг дагахаар шийдэж баахан ажиглаад усны түргэлтийг чулуун дээр хаягдх баахан дун хорхой түүгээд тэр дор нь гал өрдөн шарж идэхэд ер бишийн амттай санагджээ . Сүүлдээ чулуун дороос жижиг хясаа барьж сурав. Нэг удаа тэр жаалуудын нэгнийх нь мартаад орхисон хэдэн загасыг олж авчээ .
- Заримдаа усны долгионд элдэв юм урсан ирж эрэг дээр хаядагн тэртээ хот орны хүмүүсийн хорлонот муу үйлсийг ±анагдуулна. Жишээ нь түрэлтийн үеэр усанд амтат гуа долгионд нь энд тэндгүй дээш доош дэгдэн хөвсөөр мянга түмээрээ эрэгт тулж хад чулуун дээр тогтох нэг нь тогтоно. Тэдгээрйг авья гэвэл тун амархан боловч Саксон тэвчээрлэн сайтар ажвал бүгдийг хутгар дарвайтал хуга зүссэн учираас дотроос нь далайн давстай ус гоожиж харагдана. Тэнд урсаж ирэх модны зомгол түүх нэг португал бөгтгөр эмгэн яах гэж ингэж зүссэн б айдаг юм бол гэж асуухад ,
- Юм нь хэтэрхий ихэдсэн , юм нь багтаж шингэхгүй босон хүмүүсийн хийж байгаа ажил даа . Юмныхаа үнийг их байлгах гэж тэгж байга юм . Энэ жимсийг Сан – Франциско хавиас хөлөг онгоцуудаар усанд хаясан байлгүй гэв. Ингэж ярих гэж нуруугаа эгцлэхэд ажиод нухлагдаж можсон яс нь нужигнан хар нүд нь хилэнтэйгээр ёлтолзож, шүдгүй амных нь нэл атираа болсон урууд гашуудал дүүрэн инээвхийллийг илтгэв.
- Тэгж байхын оронд ядуучуудад өгчихгүй яасан юм бол ?
- Үний нь бууруулахгүй гэж л тэр шүү дээ :
- Ядуучууд тэртэй тэргүй худалдаж авч чадахгүй юм чинь , үнэ цэнэ гэх хэрэг юу байна ?
Эмгэн мөрөө хавячисхийн ,
- Бүү мэд , яагаад ч юм ингэдэг л юм . Ядуу хүмүүст идүүлэхгүй гэж нэгд нэгэнгүй хага зүсчихсэн байдаг , алим зүржийг ч мөн өөрцгүй. Загасчид яадаг гэж санана !… Трест нь юу гэвэл тэрнээсээ гажих ёсгүй . Дэндүү их загас бартчихаад борлуулж чадахгүй болбол ямар ч сайхан загас байсан хамаагүй “Загасчны зогсоол” дээрээс шууд тэнгис рүү завь завиар нь асгана. Тэгээд идэхэд л хэрэгтэй тэр их загас хэнд ч хэрэггүй болно. Загасны мах гэдэг чинь амттай сайхан мах шүү дээ .
Нэг хэсэг идэх уух юм нь ихдэчиээд загас ч барахгүй хаяж , бас хаях хаяхдаа хэнд ч хэрэггүй болгож хаях гэж бусдыг мөнгөөрөө хөлсөлж байхад , олонхи нь тоо тоймгүй олон хүн гуйлагчин болж хөхүүл хүүхдүүд харангадан үхэж , эрчүүл нь амв зогоох ажлаа булаацалдан , эмгэд өвгөд нь өлсөж үхэхгүйн эрхэнд тэтгэмжийн газар бараандахаар хоосон оромжоо нус нулимс болгон орхиж байдаг юу гээчийн хачин ертөнц вэ ? гэж Саксон хачирхан бодовч учрыг нь ухаарч чадахгүй л байна. Мерседесийн ярьж байсныг санаж “Дэлхийд хаана ч өөрцгүй дандаа л ийм байдаг гэж үү ? Тийм бололтой , ертөнц угаас ингэж заяадсан байж таарах нь . Алс холын эЭнэтхэгт өөрйнх нь зүүж байсан очир алмас тэндхийн өлбыөрч байсан түмэн айлын хүмүүсийн бүгдийнх нь аминд оржэ чадах байсан. Тэнэгүүд нь тэтгэмжийн газар гантай давсалсан ногоогоор амь зогоож ухаатангууд нь машин унаж , очир алмас эдлэж явдаг юм гэсэн.
Тэгэхээр би ч өөрцгүй тэр тэнэгүүдЁйнх нь нэг юм . Нээрэн тийм юм даа . Яах аргагүй тийм юм . Гэвч Саксон тэнэг биш , эхэ ч ыбодсон , өвөг дээдсээ ч бодсон тэнэг улс биш байсан болохоор тгэж бодох буруу юм гэж байв. Гэлээ ч амьдрал үнэн хэрэг дээрээ тийм болчихоод байна. Гэртээ одоо өөрөө идх хоолгүй, өлсөж, амь гол байсан эр нөхөр нь араатан адгууё шиг зан эвдэрч шоронд муугаа үзэж байна , мал шиг тэнэгүүд ажил булаацалдан хаяанд нь ирж алалцаагүй бол яалаа гэж хажууд нь хань болох нярай үрээсээ хагацах билээ .
Ингэж элдэвийг бодон элэг эмтрэн суухад тэртээ ард нь Окленд бараан толбо шиг сүндэрлэж , тэрээ урьд тэнгэсийн булагийн нөгөө талд Сан – Франциско бас бараан толбо мэт сүглийнэ. Гэтэл дээрээс гийх нар , дэрэгдээс үлээх салхи ээлтэй сайхан агаад нүүрийг нь илбэх давсны үнэрт агаар даанч цэвэр ариухан , ноос шиг цагаан үүл түгсэн хөх мөнгөн тэнгэр ивээлтэй налгар . Байгалис ямагт чин , үнэн хуурмаг, ухаангүй бурангүй явдал үүсэх ажээ .
Яахлаараа ухаанаа идэж тэнэглэдэг байна вэ ? Бурханаас заяасан хууль гэж үү ? Бишээ, биш байж таарана, бурхан чинь салхи агаар нарыг бүтээсэн . Хүний ертөнцийг хүн нь бүтээсэн. Та¬таггүй муу зохиож дээ! харин өнчнийг асрах газар м бүхнийг бурхан бүтээсэн гэж сургадаг байсныг Саксон тун сайн санаж байв. Эх нь ч өөрцгүй бас л тэгж итгэдэг, тийм бурхан бий гэж итгэдэг байсан. Ертөнц өөрөөр байх замгүй, ийм л байх учиртай мэт санагдана.
Ийнхүү Саксон нэг хэсгэ урам хугарч арчаа алдан сууж баснаа гэнэт бүхний эрэгцүүлэх санаа төрж бурхан намайг яалаа гэж эс өрөвдөнө вэ ? Би ингэж муугаа үзэж явх ямар гэм хийсэн юм ? гэж асуугаад амьдралынхаа замыг яаравчлан нэхэн санахад ямар ч нүгэл гэм нэгээхнийг ч хийгээгүй . Эхийнхээ үгнээс ч гардаггүй байсан,буурчийн газрын Кэд гэргий хоёрын үгнээс гардаггүй байсан , асрамжийн харгазлагч авгай бусад авгай нарын үгнээс ч гардаггүй байсан. Томынд ирээд байхдаа ч үгнээс нь гардаггүй байла . дургүй хүрэх юм гарахаарнь үеийнхээ хүүхдүүдтэй гадуур тэнээд явчихдаггүй басан. Сургуульд шат дараалан анги дэвшиж хэлэх өөгүй сахилгатай хүүхэд явсан. Сайн ажилчин гэж тоогдож явлаа . Кардон цаасны үйлдвэрийн эзэн жижиг еврей ийм сайн ажилчинаасаа салах болов гээд уйлах нь холгүй байсна юмдаг. Шуузны үйлдвэр дээр ч өөгүй . Нэхмэлийн үйлдвэрийг хаагдах үед тэндхийн шилдэг тэргүүний ажилчны нэг гэж тооцогдож байлаа , шалиг зангүй явлаа . Хүн тоохгүй царай муутай байсандаа биш харин ч залуучууд сүйд бо«ж бишгүй л эргүүлдэж хөөцөлддөг , өрсөлддөЈ зодолддог байсан _. Ихэнх охид тиймэрхүү юманд толгой нь эргэж бишдэдэг гэтэл Саксон тийм юманд толгой нь эргэж уруу татагдаагүй . Харин Биллтэй учирч танилцаад жинхэнэ хайраа өгч , юм ыболгонд заяаныхаа ханийн ёсоор байлаа . Гэтэл одоо энэ тэнэг ертөнцөд хүмүүсийн буй болгосон учир утгагүй гачлан зоюлонгийн далайп өртжээ .
Энэ бүхнийг бурхан явч иймээр заяагаагүй . Ертөнцийг үүнээс илүү дээд шудрагаар зохиож болох л басан. Тэгэхээр бурхан гэж байхгүй байж л таарна . Бүхнийг ингэж будилуулдаг бурхан байж таарахгүй . Тэгэхээр ээж ч эндүүрч байж , асрах газрын авгай ч эндүүрч байж . Ер нь үхэлгүй мөнх юм гэж үгүй . Амь тавихынхаа өмнө хашааны хаалганы тэнд хачин их орв дуу тавьж үхсэ Берт ч үнэн л юм ярьдаг байж . Хүн үхлээсээ бүр өмнө үхчихсэн байдаг юм байна .
Их юманд хөөрзз сэтгэлээр итгэх зангүй Саксон амьдралын тухай ингэж эрэгцүүлэн бодохдоо гүнээ гутрангүй байдалд автаж балаа . Сайн санаа өвөрлөж явахын тусыг бүх орчлонгийн хаанаас ч эрээд эрээд олохгүй , шудрага сайн явсаны шан гэж өөрт нь хариу хаанаас ч ирэхгүй , тэрэгний мал шиг зүтгэсээр мал адгуус мэт үхЅж бүр амьд байхдаа мөнхийн үхэлд орсон байдаг тэр олно сая золгүй амьтад ч и ирэхгүй . Сайн санааг ертөнц хайхардаггүй , хүнийг ер боддоггүй юм байна гэсэн дүгнэлтийг Саксон хийсэн нь түүнээс урьд өмнө үед амьдарч байсн , өөрөөс нь хавьгүй их боловсролтой сэтгэгч хүмүүсийн хийсэн дүгнэлттэй адил байлаа .
Нийт шудпрага бус ёсны хүрээлэнд бурхныг ч багтааж байсаа бодвол одоо Саксон бүр ч их хэлмэгдэж арчаагүй мэт санах болжээ . Бурхан бий гэж боддог байсан үед ямар гайхалтай , ер бишийн аз тохиолд итгэх хойд насандаа энгүй их жаргал эдлэнэ гэхчлэн сэтгэлийг зогоох юмтой байв. гэхдээ бурхангүй болохтой зэрэг ертөнц маанв тэр чигээрээ урхи . Амьдрал ч урхи. Саксон ч өөрөө жаалуудад аригдаж төмөр торонд хоригдсон увзрага мэт ажгуу . Тэгээд торны төмөрт байн байн шүргэх тийм бялзуухай мэтээр сэтгэл зүрх нь төмөр нүүртэй цэвдэг төмөр бодит үнэнд байн байн дэлсэлж мөргөөд салгалан чичрэх шиг болно. гэсэн ч угаас мунгахг төрөөгүй хүн болохоор тэр торноос мултрахаал мултрана , элэнцгээ хийж түүн дотор суух билээ , гарах нүх олох ёсто. Сурах бичигт бадагчлан хамгийн тэнэг мунхаг нэг нүүрсчин , модчингуудын зарим нь ерөнхийлөгч болчихоод хөлтэй баян ухаатангуудыг захирч байсан юм бол өдрийн бодол шөнийн зүүд болсон өчүүхэн шан болсон хайрт Биллдээ хүрэх з м , өчүүхэн боловч хайр сэтгэл аз жаргалыг амсах зам олж үнэхээр чадаµгүй гэж үү ? Ертөнц сайн санааг хайхардаггүй , бурхан ч байхгүй , үхэлгүй мөнхийн юм ч байхгүй юм бол бүгд падгүй санагдана. Эхлээд ямар ч болтугай ялимгүй ч гсэн аүз жаргалыг амсвал дараа нь авсанд орж мөнхийн харанхуйд хэвтсэн ч хүүр давсалдаг ган дотор нь орсон ч , залуу хүмүүс бие цогцосыг нь багаж мэсээр тас хэрчсэн ч дүүрсэн хэрэг хамаагүй .
Ялимгүй ч гэсэн тийм аз жаргал амсахын төлөө мөн ч их урамтай ажиллахсан. Ширхэг , дусал бүрийг чамбайлан үнэлэхсэн. Гэвч тийм аз жаргал хаанаа байна вэ ? Яаж түүнд хүрэх вэ , зам нь хаагуур байна ? Даанч мэдэхгүй , төсөөлөх ч үгүй нь гаслантай . Гагцхүү Сан – Франциско , Оклендын манан будан л үзэгдэнэ. Тэнд хүмүүс бие биенийхээ толгойг хага цохиж , алж хядаж байсан , тэнд ертөнц мэндэлсэн мэндлээгүй өчүүхэн үрс үхэж , зүрхээ зүсүүлсэн эмэгтэйчүүл уй гашуудан цурхиралдаж байсан.