a6588dea690847d6444b38b208327cd5.jpg

 

Гуравдугаар бүлэг - Арван хоёрдугаар хэсэг


 


Саксон Билл хоёр Рио-Вистээс дээхнүүр элэнц хуланцын гэлтэй нэг муу хуучин завинд сууж Сакраменто мөрөнг гатлан салаалан урсах нэг голоор нь явахдаа далангийн дээд талас олж харсан зүйл нь гайхмаар басныг өгүүлбэл голын усны түвшингээс нэлээд дор нүдний хараа цуцам тэртээ алсмад цэлийсэн тал харагдах агаад тал тал тийшээ зам зурайж энд тэндгүй ферм үзэгдэв. Эргээм хэдхэн тохой орших уд модон ширэнгэний цаагуур урсах эл хуль голын усаар хөвж явах үедээ тийм фермзүүд байгаа гэдэгт Саксон эргэлзээгүй ажээ .
Тэр хоёр эндхийн шимт хөрс бүхий эдгээр арлаар гурван долоо хоногийн турш тэнүүчилжээ . оршин суугчид нь усанд авахуулчихгүйн улд өдөр шөнөгүй далан босгож ус шавхах ажил хийнэ. Эндхийн бүх газар нь үлэмж шимтэй боловч газар орны байдал нэлдээ нэг янз бөлгөө . гагцхүү Чөтгөрийн уул хаанаас ч харагдах нь ондоо байдал болох бөгөөд арсгар сэрсгэр оргил нь үдийн нарны гэрэлд ногоорон дүнхийж , үдшийн тэнгэрийн хаяанаа тодрон сүнэрлэж , үүр цанхайн цайх мөнгөлөг туяанд хий үзэгдэл мэт сүүмийнэ. Манай хоёр заримдаа явгаар , голцуу моторт завиар Дунд голын хүлрийн уурхай хүртэл бүх чтиглэлээр хэрэн явж , Сан- Хоакинаар уруудан Антиох хүрч Жоржианаар өгсөн Саксраменто мөрөн дэх Волиот –Гров хүртэл явахад харь нутагт ороод ирсэн мэт санагдах ажээ . тариалагнийн талбайд олон мянган хүн ажиллах боловч өдөржин тэнэлээ ч гэсэн англиар ярих ганц ч хүн тааралдахгүй . Заримдаа хэд хэдэн тосгоноор орж үзэхэд нэг америк хүн үзэгдэхгүй гагцхүү япон буюу хята¤ ,тиали португал, швейцар, индус, солонгос, норвеги , дани, франц, армян, словак, мэт янз бүрийн үндэстний хүмүүс байна. Нэг америк хүн тааралдсан нь Жоржианы доод биеэр хориотой аргаар загас барьж амвдардаг хүн байлаа . Бас өөр нэг америк тааралдсан нь сав л хийвэл улс төрийн агулагатай юм хилэгнэн ярихаас өөр хүүрнэлгүй тэнүүл зөгийчин байв.
Хүн олонтой Волиот – Гровт ч ганц мухлагийн эзэн, ундааны газрын нэг эзэн, махны нэг худалдаач , өргөдөг гүүрийн харгадзагч , гатлах завьчингаас өөр америк хүн байсангүй . Гэтэл Волиот+- Гров нь хятад, япон хоёрын дэгжин цэцэглэн хөгжиж буй хотоос бүрдэнэ. Эндхийн бараг бүх газар америкчуудын мэдэлд байх боловч өөрснөө хол суудагаас гадна гадаадынхан байсхийгээд хэсэглэн худалддаг аж .
Саксон Билл хоёрыг Сакраменто орох японы “Апаш” гэдэг гал онгоцонд суух үед япон ер бусын нэг явдал болсон нь үймээн буюу энгийн энг баяр ёслолын аль болохыг тэр хоёр ойлогсонгүй .
- Манайхан ч гэрээсээ хөөгдөж гараад довжоон дээрээ хаачихаа мэдэхгүй сууж байх шив дээ , чи бид хоёр ч удалгүй хөөгдөх байна гэж Билл зөвүүрхэн хэлэхэд Саксон сэтгэлий нь засах санаатай .
- Сарны хөндийн довжоо гэх юм огт байхгүй болно гэхэд Биддийн сэтгэл эс тайвширчээ .
- Энэ муусайн цагаачдын хэн нь дөрвөн морьт жіуз залж чадахгүй гэснээ – Харин газарт заяаны авьястай улс юм даа гэв.
Саксон баргар царайлахы нь хараад шинэхэн тавьсан төмөр замаар галт тэрэг хурдлан давхихыг гайхан харж буй биендээ шивээстэй , малгай дээрээ өд хатгасан элчилгүй хээр нутгийн индиан чулуун бар хөргийг хүүхэд ахуй цагтаа үзсэнээ санав. Төмөр замын хамт нэвтэрсэн шинэ амьдралын долгионд тэр индиан барьц алдсан байжээ . Ази, Европллс цутган орж ирэх хүмүүсийн энд эрхэлж буй ухаанд багтамгүй , хичээнгүй шинэ амьдралаас Билл мэтийн хүмүүс сүрдэн ухрах тавилантай гэж үү ? гэсэн бодолд Саксон автав.
Сакраментод хоёр долоо хоног болохдоо Билол тээврийн эзэнд ажил хийж цаашилд аяллаа үргэлжлүүлэх мөнгөтэй болов. Тэр хоёр Окленд ч , Кармелд ч байхдаа тэнгэчт дассан учир алс газар амьдрах бэрх санагдана. Сакраментод дэндүү халуун гээд төмөр зам дагуу өрнө зүгийг чиглэн явна шавар намагтай газрыг өнгрөн Дэйвисвилл хүрчээ . Тэндээсээ анх төлөвлөсөн чигээ өөрслөн умар зүг Вүдленд (Ойт нутаг) хэмээх сайхан газрыг зорив. Билл , нэг том фермд жимс тээвэрлэх хөлсний ажил хийж, Саксон Биллээс гуйж гувшисаар хэд хоног жимс хураах ажил хийв. Саксон тийнхүү өөрийн хүчээр олсон мөнгөөрөө чухам юу авахаа хэлэхгүй сүрхий хүний дүр үзүүлээд нууцлаад байхаар нь Бидд хэрэг болгож байн байн асуудаг байснаа сүүлдээ таг мартжээ . Мөнгөө гійвуулж хөх өнгийн төасалбар аваад Бэд Стозерст бичсэн захидалдаа хийгээд явуулсанаа ч хэлсэнгүй .
Зовууртай хатуу шатаж эхлэхэд сэрүү татсан сайхан шөнүүд хойно хоцорсон бололтой гэж Билл алиалав.
- Энд чинь миний дуртай секвой мод ч байхгүй юм , баруун тийшээ тэнгэс бараадаж явбал сарны хөндийд хүрэх юм биш биз гэж Саксон хэллээ .
тэгээд ойт нутгаасаа жимсний диваажин болсон Вэкевиллийг зорин хээрийн замар баруун урд зүгт явсаар хүрч очоод Билл жимс хураах, тээвэрлэх, ажил хийв.
Тэнд байхад Бэд Стозерсээс Саксонд захидал , жижигхэн илгээлтийн хамт иржээ . Тэр өдөр Биллийг ажлаас бууж ирэхэд нь чи нүдэ аниад дороо түр зогсож байхгүй юу гээд хэдхэн агшны дотор нэг юм хүрэмнээс нь зүүв. Яг дэграагаар хатгах мэт болмогц Билл ёо гэхэд Саксон зүгээр зүгээр нүдээ нээх болоогүй шүү гээд .
- Би чамд сонин юм үзүүлнэ. Чи одоо намайг үнсээд доошоошоо хар даа гэв.
- Саксон үнсэхэд Билл нүдээ нээж энгэрээ харвал алтан медалиуд зүүлттэй байв. Урьд мань хоёр кино үзээд хөдөө гарах хүсэл бий болсон тэр өдрөө алтан медалиудаа барьцаанд өгсөн билээ .
- Аа, чи ийм зльтай хүн бий . Мөнгөө яасны чинв одоо мэдлээ . Чи ингэх л хүн , би мэдэж байсан! … За нааш ир ! гээд Билл түүнийгээ тэврэв.
Зүрхний хайртай хүнийхээ булчин шөрмөсөнд арга буюу дийлдэх боловч өөдөөс нь тэмцэн мултран зайлах дүр үзүүлж байтал гал дээрх , тэрхүү сайхан ундаанаа аврах хэрэгтэй болов .
Билл оройн хоол унд идэж уусны дараа тамхиа нэрэх зуур :
- Үнэнийг хэлэхэ би энэ медилуудаар бага ч гэсэн бахархдаг байсан юм шүү . Бас ч залуухан байхдаа бокс их сонирхож явсны маань дурсгал юм да . Тэр үед би ёстой золбоотой жаал байж , нээрэн шүү … Харин сүүлийн үед медалиач мартсан байна. Чи бид хоёр Оклендоос түмэн бээр , түмэн жилээр хол байга хойно арга ч үгүй юм даа ! гэхэд Саксон , Стозерсийн захиаг задлан дуудах зуур ,
- Тэгвэл одоо энэ захиа чамайг Оклендод дахин буцаана даа гэв.
- Бэд янз нь ажил хаялт юугаар дууссаныг Билл мэдэж б айгаа гэж бодоод тэр тухай нэг их дэлэгрэнгүй бичилгүй хэн хэнийг ажилд эргүүлж авсан , хэн хэнийш хар дансанд орсон тухай л тоочсон байв. Өөрийг нь хар дансанд орсон тухайг л тоочсон байв. Өөрийг нь ажилд авсан тул одоо Биллийн морин тэргийг хөтөлж байна гэсэн нь гайхмаар ажээ . Түүнээм ч илүү бас нэг гайхмаар зүйлийг Биллд сонсгох смтой гэжээ , үүнд түрүүчийн ахлах дэлбэгч нь нас барж оронд нь дараахан орсон хоёр хүний аль нь ч морь мэдэхгүйн гайгаар холион бантаан хийсэн гэнэ. Нэг үгээр хэлбэл , эзэн нь өнөөдөо Бэдтэй ярихдаа Биллийг лга болсонд их харамсдаг гэжээ .
- Бэд бичихдээ “эзэн ёиний тухай юу ч мэдэхгүйдээ тэгж байна гэж бүү бодоорой . Чиний бүхий л наянг андахгүй байна лээ . Чиний баллаж тавьсан бүх урвагчдын нэрийг ч мэдэж байгаа. Гэсэн атлаа надад шууд ингэж хэлсэн : “Стозерс ээ , хэрэв цаадхынхаа хаягийг надад өгөх эвгүй байгаа бол манайд ирж хуучин ажилдаа орно уу . ирж ажиллавал сарв зуун хорин таван доллар өгнө гэж байна гэж бичээч” гэсэн шүү.
- Саксон захидлыг уншиж дуусаад Билл юу гэх бол гэсэн сэтгэлийнхээ түгшээг нууж ядан хүлээлээ. Билл өвёөн дээр тохиолдон сунаж хэвтээд бодлогшрон тамхиныхаа утааг цагираглуулан гаргаж байв. Түүдгийн гэрэлд ихэд гялтагнах алтан медалиуд ажлынх нь бааз хүрмэн дээр хэт гоёдсон мэт харагдах боловч хүрмээ товчлоогүй тул хэнхдэгийнх нь сайхан булчин , цэвэрхэн арьёс цухуйна . Билл гэнэт ямар нэгэн юм бодов бололтой сэрвэсхийн эргэн тойрноо нүд хэсүүлэн харвал одоохондоо түүдгийг нөмөрлөсөн халхавч болж , буя хөнжил , кофе чанадаг тортог болж хонхойсон гүц, модны хажууд тэхий голы нь хүртэд шааж орхисон балт сүх бас Саксон үзэгдэв. Нүдэнд нь энхрийлэх шинж илэрснээ дара нь ямар нэгэн юм лавлах гэсэн мэт байдал тодров . Саксон дуугүй л байлаа .
Билл эцэст нь ингэж хэлэв.
- За яахав , тэр өөдгүй этгэЅдийн тухай надад дахин бүү дурсаарай гэж намайг хэлж байна гэж чи Сторзест бичих хэрэгтэй . Чи нэгэнт захиа бичих хойно би цаадхад чинь бага зэрэг мөнгө явуулж цагаа олж авъя . Хүүтэйгээ хэд болох нь вэ , бод доо . Пальто ч яахав , тэр чигээрээ болог .
Эх газрын аагим халуун тэсэхийн аргагүй зовоож тархи толгой бие цогцсыг нэлд нь суьлдаах бөлгөө . Хоёул нэлээд турж шуугдахад Билл “бид хоёрын тэхий хагас л үлдлээ ” гэж байлаа . Иймд пүүгээгээ үүрээд өрнөдийг зорин эзгүй хоосон уулсын дундуур аялав. Бернесийн хөндий хүрэхэд улайссан агаарын мярс мярс хийх нөлөөнд хоёулангийн нүд , толгой өвдөж эхлэхэд гагцхүү өглөө үдшийн сэрүүнд явсаар хэд хэдэн уулын хяр давад Нана хэмээх хөндийд хүрэв. Цаанаас нь Сономагийн хөндий залгах бөгөөд тэнд Хастингсийн аж ахуй буй . Хастингс очоорой гэж урьсан билээ. Зохиолчийг ээлжит хувьсгал дүрсхийн гарсан Мексикрүү явсан ухай Билл нэг сониноос санамсаргүй олж үзээгүй болтэр хоёр үнэхээр тэднийхээр айлчлах байжээ .
- За яахав хожим уулзая. Чи бид хоёр, Бертийн дуулж байсан саятан шиг юм уу даа. Ялгааа нь мөнгөөр биш цагаар их туйлдаг улс юм. Аль ч зүг ялгаагүй сайхан, гэхдээ өрнө зүг явах илүү сайхан юм гэж Билл хэлЅэд баруун хойшоо эргэж нам усан үзмийн болно жимсний цэцэрлэгтэй Нана хөндийг дамжин явлаа .
Напа хөндий Билл ажил хийээс гурван удаа татгалзав. Санта-Эленийг өнгөрөөд явж байтал Саксоы их дуртай секвой мод нь таралдаж туйлын их баярлаж явлаа . Тэр хөндий рүү расан уулын хярын баруун бэлийг тас тас зүссэн нарийнхан хавцлуудын бэлээр тийм мод ургасан байв. Төмөр зам мухардсан Калистогт хүрэхэд Дунд хот , Хотгор нуур орохооор явдаг зургаан морь хөллөсөн жууз тэрэг үзэгджээ . Аялагч хоёр маань одоо хаагуур явахаа хэлэлцэн тохироод зам нь тэнгэс тийш дундуур мөн л баруун тийш Орос гол хэмээх хөндий хүрч Хилдсбергийн хаяанд очив. Эндхийн шимтэй хөрсөнд тонхуу тариалсан байх боловч Билл , индиан,, япон , хятад хүмүүсийн дунд тонхуу хураах ажил хийхийг хүссэнгүй .
- Би эдэнтэй ганц ч цаг эв түнжинтэй ажиллаж чадахгүй , гавлыг нь хага цохиж золигтох байх . Харин энэ Орос гол гэдэг чинь яасан саыхан гол вэ , хоёул энд бууя , усанд сэлье
- Тэндээс цэцэг навч дэлгэрсэн өргөн цэлгэр хөндий дундуур хойд зүгт чиглэн явахад газар орны байдал нэн тааламжтай тул хоёул ажил хийж мөнгө олох хэрэгтэй гэдгийг мартаад өнөөх сарны хөндий гэдЅг нь хэзээ нэгэн цагт зайлшгүй биелэх алс холын алт мэт сайхан мөрөөдөл санагдана. Кловердейл хотод очиход Биллийн аз нь шовойв. Өвчин эмгэг мэт янз бүрийн зуурдын шалтгаанаар тус хотын морин тэрэгний үйлчилгээний газруудаар дэлбэгч хүрэлцэхгүй аж . Тэндхийн халуун рашааныг үзэх хүсэлтэй жуулчид галт тэрэгээр өдөр бүр ирэх тул Билл зургаан морьт жуузыг насан турш жолоодсон хүн шиг залж пиг дүүрэн сулгасан хүмүүсээ яг цагт нь ууланд аваачиж байв. Хоёр дахь удаадаа Саксоныг хажуудаа суулгаж явав . Хоёр долоо хоногийн дараа хуучин дэлбэгч нь хүрч ирэв. Биллийг манайд ажилд орохгүй юу гэсэн боловч Билл үгүй гээд хөлсөө авч хоёул цааш умар зүгээ зорин алхав.
- Саксон нэг тайган нохойн гөлөг олж Хастингс авгайн ярьж байсан нохой дурсгалыг санаж Поссум гэдэг нэр өгчээ . Тэр даанч жижиг тул хүний алхаа гүйцэж ядан шогшож цогьсоор хөл нь улдахад Саксон тэвэрч явах болов . Сүүлд нь Билл авч пүүгээнийхээ дээр суулгаж явсан боловч шилэн хүзүүний минь үсийг хивж дуслаа гэж үглэх болов.
Аялагчид маань усан үзэм хураагаад дууссан үед Астийн үзэсгэлэнт сайхан усан үзмийн модон дундуур явсаар өвлийн анхны үер бороонд нэвт цохиулсаар Юкайя хотод хүрчээ .
- Саксон чи “тэнүүлч” хөлөг гулсах шиг хөнгхөн хөвж байсныг санаж байна уу ? Энэ зун бас тийш амархан гулсаад өнгөрлөө шүү , харвасан су¬ шиг л гэсэн үг . Одоо хоёул хаана өвөлжихөө бодох цаг боллоо . Юкайа тун аятайхан хот шиг байна. Өнөө шөнө нэг өрөө хөлсөлж унтаад юм хумаа сайтар хатаая . Би маргааш жүчээнийхэнтэй уулзаж ярилцая , тохирмоор юм олдоод ажилд орвол жан байшин хөлслөж сууя
ингэж өвөлжөөд цааш хааш явахаа шийдье .